Η μόλυνση της ατμόσφαιρας προκαλεί κατάθλιψη!




Άκρως επιβαρυντική είναι η μακροχρόνια έκθεση σε μολυσμένο αέρα όπως είναι αυτός που υπάρχει στις μεγαλουπόλεις. Σύμφωνα με αμερικανούς ερευνητές ο μολυσμένος αέρας προκαλεί διάφορες εγκεφαλικές βλάβες ανάμεσα στις οποίες μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα μνήμης. Επίσης η έκθεση σε μολυσμένη ατμόσφαιρα έχει και άλλες παρενέργειες όπως την εμφάνιση κατάθλιψης.

Ομάδα ειδικών του Πανεπιστημίου του Οχάιο πραγματοποίησαν πειράματα με ποντίκια τα οποία
εξέθεταν σε αέρα ποιότητας ανάλογης με εκείνη που υπάρχει στις μεγαλουπόλεις, «εμπλουτισμένο» δηλαδή με καυσαέρια οχημάτων και βιομηχανιών καθώς και με φυσική σκόνη.

Οι ερευνητές εξέθεταν κάποια από τα πειραματόζωα σε φιλτραρισμένο αέρα και κάποια άλλα σε μολυσμένο αέρα για έξι ώρες την ημέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα για ένα συνολικό διάστημα δέκα μηνών, δηλαδή σχεδόν κατά τη μισή διάρκεια της ζωής τους. Ενώ προηγούμενες έρευνες έχουν μελετήσει τις επιπτώσεις του μολυσμένου αέρα στην καρδιά και στους πνεύμονες αυτή την φορά οι ερευνητές μελέτησαν τις επιπτώσεις στην εγκεφαλική λειτουργία.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές τα ποντίκια που είχαν εκτεθεί στον μολυσμένο αέρα ανέπτυξαν τελικά σοβαρά μαθησιακά προβλήματα, όπως και προβλήματα μνήμης. Επίσης παρουσίασαν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης.

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση σε μολυσμένο αέρα έχει ορατές αρνητικές επιπτώσεις στον εγκέφαλο οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε διάφορα προβλήματα υγείας. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι για άτομα που ζουν και εργάζονται σε αστικές περιοχές με μολυσμένο αέρα. Η έρευνα μας προσθέτει νέα στοιχεία για τις επιπτώσεις που έχει στην υγεία η μόλυνση της ατμόσφαιρας» αναφέρει η Λόρα Φόνκεν, επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Molecular Psychiatry.

Θ. ΛΑΪΝΑΣ
tovima.gr

Πηγή: http://astrikiprovoli.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα

Ένα πρόγραμμα αγωγής ψυχικής υγείας στο σχολείο



Παρουσίαση του προγράμματος της αγωγής κοινότητας
για την αποδοχή της διαφορετικότητας της ψυχικής νόσου στο 46ο Γυμνάσιο Αθηνών


Η αγωγή κοινότητας στα σχολεία σηματοδοτεί μια ουσιαστική προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την άρση του στίγματος της ψυχικής νόσου και των μύθων που την συνοδεύουν, δίνοντας την δυνατότητα της κοινωνικής ένταξης αλλά και της ουσιαστικής κοινωνικής συνεύρεσης και συναλλαγής έξω από τα περιοριστικά στιγματιστικά πλαίσια των ψεύτικων εικόνων και των μύθων. Το σχολείο ως κεντρικός πυρήνας διαμόρφωσης αντιλήψεων και ιδεών αλλά και τροποποίησης των γνωσιακών και συναισθηματικών αντιδράσεων που στηρίζονται στους μύθους αναφορικά με την ψυχική νόσο, αποτελεί ένα ζωτικό χώρο ουσιαστικής αγωγής κοινότητας, οδηγώντας στην κοινωνική ένταξη ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες.


To Εξειδικευμένο Κέντρο Ημέρας «Κέντρο Κοινωνικού Διαλόγου» της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε σε συνεργασία με τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ά Αθηνών και με το Κέντρο Ημέρας «στο Κέντρο Της Πόλης» της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε., υλοποίησαν ένα πρόγραμμα αγωγής κοινότητας για την αποδοχή της διαφορετικότητας της ψυχικής νόσου στο 46ο Γυμνάσιο Αθηνών. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα περιλάμβανε δύο συναντήσεις με τους μαθητές Γ' Γυμνασίου του σχολείου, μία συνάντηση καθηγητών και γονέων του σχολείου και τέλος μία επίσκεψη των μαθητών Γ' Γυμνασίου στο Κέντρο Ημέρας της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε.


Πιο συγκεκριμένα η πρώτη συνάντηση των μαθητών πραγματοποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2011. Η συνάντηση έγινε σε ομάδα αποτελούμενη από 16 μαθητές Γ' Γυμνασίου με σύνθεση από όλα τα τμήματα της τάξεως. Στην ομάδα συμμετείχαν 11 κορίτσια και 5 αγόρια ενώ υπήρχαν και 2 συντονιστές (Οι 2 Επιστημονικά Υπεύθυνοι των Κέντρων Ημέρας της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε). Η διάρκεια της ομάδος ήταν 2 ώρες. Στην συγκεκριμένη συνάντηση οι μαθητές μέσα από βιωματικές ασκήσεις μπόρεσαν στην αρχή να γνωριστούν καλύτερα τόσο μεταξύ τους όσο και με την διαδικασία της ομάδος και στην συνέχεια να μιλήσουν για τις εικόνες που έχει ο καθένας τους για την ψυχική νόσο. Μερικές από τις σκέψεις που εκφράστηκαν από του μαθητές και αφορούσαν τις αναπαραστάσεις τους για την ψυχική νόσο, είναι ότι η ψυχική νόσος είναι ένας κόσμος που διαφέρει πολύ από τον δικό μας, που αντιλαμβάνεται τα πράγματα διαφορετικά από εμάς και που πιθανόν δεν υπάρχουν τύψεις. Επίσης ότι η ψυχική νόσος είναι μια μορφή ψυχασθένειας όπου τα άτομα είναι αποκομμένα από την κοινωνία και τους συμπεριφέρονται σαν να είναι διαφορετικοί και μερικές φόρες τους φέρονται βίαια. Μέσα από τις συγκεκριμένες συμπεριφορές της κοινωνίας τα άτομα με ψυχική νόσο χάνουν την αυτοπεποίθηση τους και δεν κάνουν καμία προσπάθεια να γίνουν καλά αφήνοντας την ζωή στην τύχη. Επίσης ή ψυχική νόσος είναι να κάνεις κάτι που σου έχει καρφωθεί στο μυαλό ξεφεύγοντας από την λογική και την πραγματικότητα, να χάνεις το μυαλό σου και πολλές φόρες να μην καταλαβαίνεις τι κάνεις.


Η δεύτερη συνάντηση με τους μαθητές πραγματοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου με διάρκεια 2 ώρες, την ομάδα την αποτέλεσαν τα ίδια μέλη που ήταν στην πρώτη συνάντηση. Η ομάδα εστίασε την προσοχή της στους μύθους και τις αλήθειες που αφορούν την ψυχική νόσο. Οι μαθητές μέσα από βιωματικές ασκήσεις ανέδειξαν τους μύθους που συνοδεύουν την ψυχική νόσο και τους ανέτρεψαν μέσα από την πραγματικότητα που την χαρακτηρίζει. Μύθοι όπως αυτοί της επικινδυνότητας των ατόμων με ψυχική νόσο, της αναγκαιότητας να κλείνονται στο ψυχιατρείο, ότι δεν θεραπεύονται ποτέ, ήρθαν στην επιφάνεια και έγιναν αντικείμενο διαλόγου και επεξεργασίας από τους μαθητές ανατρέποντας τους με την αλήθεια. Χαρακτηριστικά είναι ορισμένα από τα μηνύματα των μαθητών προς τα άτομα με ψυχική νόσο στο κλείσιμο της ομάδος. «Αυτοί που σε αγαπάνε είναι δίπλα σου», «Να έχετε θέληση, να μην το βάζετε κάτω και να προσπαθήσετε να λύνετε τα προβλήματά σας με συζήτηση και όχι με άσχημες ραγδαίες λύσεις», «είμαστε μαζί σου», «ποτέ μην τα παρατάς συνέχισε να προσπαθείς».


Η συνάντηση με τους γονείς και καθηγητές του 46ου Γυμνασίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2011 και είχε διάρκεια δύο ώρες. Η συνάντηση έγινε σε μορφή ομάδας 10 μελών εκ των οποίων 9 ήταν γυναίκες και 1 άντρας. Η ομάδα αποτελούταν από 4 καθηγητές, 2 γονείς, 2 σχολικούς φύλακες, 1 καθαρίστρια, 1 γραμματέας του σχολείου. Στην ομάδα συμμετείχαν 2 σύμβουλοι από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Α Αθήνας και συντονίζονταν από τους 2 εργαζόμενους της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε. (Οι 2 Επιστημονικά Υπεύθυνοι των Κέντρων Ημέρας της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε). Στην συγκεκριμένη συνάντηση μέσα από βιωματικές διαδικασίες συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τις εικόνες και τις κοινωνικές αναπαραστάσεις για την ψυχική νόσο, τους μύθους που τις συνοδεύον και την πραγματικότητα που υπάρχει. Λέξεις και φράσεις όπως «διαφορετικό», «αμηχανία», «ευαισθησία», «κατάθλιψη», «παραίτηση», «αγωνία αν θα το αντιμετωπίσω σωστά», «ταύτιση με το πρόβλημα, προβολή στον εαυτό μου», ακούστηκαν από τους γονείς και τους καθηγητές στην ερώτηση «τι έρχεται στον νου όταν ακούμε την λέξη ψυχική νόσος - ψυχική ασθένεια». Ανάμεσα στους μύθους που έγιναν αντικείμενο διαλόγου και επεξεργασίας στην ομάδα ήταν ο μύθος που θέλει τα άτομα με ψυχική νόσο αδύναμα να εργαστούν, επικίνδυνα και βίαια, ότι για την ψυχική νόσο ευθύνονται αποκλειστικά οι γονείς και το οικογενειακό περιβάλλον. Στην ομάδα υπήρξε η δυνατότητα να δούμε προσεκτικά τους συγκεκριμένους μύθους και μέσα από την διαλογική διαδικασία και την ενημέρωση να τους ανατρέψουμε. Στο τέλος της ομάδος τα μέλη έλαβαν ένα αναλυτικό οδηγό με φορείς ψυχικής υγείας που υπάρχουν κοντά στην περιοχή που εδρεύει το σχολείο.


Η επίσκεψη των μαθητών της Γ' Γυμνασίου του Σχολείου στο Κέντρο Ημέρας «στο Κέντρο της Πόλης» της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε. πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2011 και είχε διάρκεια 2,5 ώρες. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε από τους μαθητές Γ'Γυμνασίου που συμμετείχαν στις προηγούμενες συναντήσεις στον χώρο του σχολείου. Τους μαθητές τους συνόδευε μια καθηγήτρια του σχολείου. Η επίσκεψη των μαθητών σε μια μονάδα ψυχικής υγείας τους έδωσε την δυνατότητα να ενημερωθούν για τα προγράμματα της, να συνυπάρξουν και να συνδημιουργήσουν με λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας.


Μαθητές, λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και επαγγελματίες ψυχικής υγείας μέσα από μια άσκηση δημιουργίας ζωγράφισαν μαζί και έκαναν κολάζ με κεντρικό θέμα τα 12 βήματα της ψυχικής υγείας. Επίσης μέσα από μια διαδικασία καραόκε όλοι μαζί τραγουδήσαμε και γελάσαμε, ανατρέποντας δυναμικά τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις που συνοδεύον την ψυχική νόσο, τον μύθο που χωρίζει την κοινωνία σε ομάδες υγιών και μη υγιών πολιτών.


Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος της αγωγής κοινότητας εδόθησαν ερωτηματολόγια τόσο στους μαθητές όσο και στους γονείς και καθηγητές ρωτώντας τι είναι αυτό που τους άρεσε και δεν τους άρεσε από τις συναντήσεις μας και τι είναι αυτό που κρατάνε στην σκέψη τους για την ψυχική νόσο. Ορισμένες από τις τοποθετήσεις των μαθητών ήταν «Μου άρεσε όταν πήγαμε σε μια ειδική αίθουσα και τραγουδήσαμε με την ψυχή μας, αλλά και όταν γνωρίσαμε νέους ανθρώπους και φάγαμε μαζί», «Αυτό που κρατάω στην σκέψη μου είναι ότι υπάρχει μέριμνα και πως είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζεται. Επίσης πως η επανακοινωνικοποίηση αυτών των ανθρώπων είναι εφικτή», «αυτό που μου άρεσε από τις δύο συναντήσεις μας είναι γενικά όλη η διαδικασία της συζήτησης, της εργασίας σε ομάδες και της ανάλυσης διαφόρων θεμάτων», «τα άτομα τα οποία υποφέρουν από ψυχική νόσο δεν είναι άρρωστοι και το πρόβλημα τους αντιμετωπίζεται με συζήτηση και υποστήριξη από τα γύρω τους πρόσωπα». Ορισμένες από τις τοποθετήσεις των γονέων και καθηγητών ήταν «ήταν ενδιαφέρον γιατί ενημερωθήκαμε για τα άτομα με ψυχική νόσο ή ψυχική διαταραχή, ανταλλάξαμε απόψεις, εμπειρίες και τρόπους αντιμετώπισης των περιπτώσεων», «δεν μου άρεσε ο λίγος χρόνος που είχαμε στην διάθεση μας», «αυτό που κρατάω στην σκέψη μου είναι ότι όσο η ψυχική νόσος παραμένει άγνωστη και κρυμμένη τόσο θα μας γεμίζει φόβο», «η ψυχική νόσος είναι και αυτή σαν όλες τις άλλες τις νόσους, πολλές φόρες αντιμετωπίσιμη και κυρίως έξω από το μυστηριώδες πέπλο που την περικλείει». Αναφορικά με τους γονείς και τους καθηγητές και στην ερώτηση που αφορούσε για ποιο άλλο θέμα θα επιθυμούσαν να πραγματοποιηθεί παρέμβαση στο σχολείο τους υπήρξαν τοποθετήσεις αναφορικά με θέματα ψυχικής υγείας που αφορούν την εφηβεία, την κατάθλιψη, τις φοβίες, προβλήματα που αντιμετωπίζουν συχνά με τα παιδιά, το επαγγελματικό άγχος, θέματα βίας, άγχους και συμπεριφοράς των μαθητών.


Στις 4-3-2011 το 46ο Γυμνάσιο Αθηνών και οι μαθητές του φιλοξένησαν εργαζόμενους της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε. και μέλη του Κέντρου Ημέρας «στο Κέντρο της Πόλης». Στο σχολείο οι μαθητές είχαν διοργανώσει ένα όμορφο αποκριάτικο πάρτι barbecue. Στην εκδήλωση αυτή υπήρξε η δυνατότητα λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και μαθητές να βρεθούνε μαζί, να συνομιλήσουνε, να φάνε και να χορέψουνε.


Το συγκεκριμένο πρόγραμμα της αγωγής κοινότητας για την αποδοχή της ψυχικής νόσου που πραγματοποιήθηκε στο 46ο Γυμνάσιο Αθηνών σηματοδότησε μια ουσιαστική προσπάθεια για την άρση των μύθων που συνοδεύουν την ψυχική νόσο. Μέσα στην σχολική κοινότητα προσπαθήσαμε να αλλάξουμε εκείνες τις αντιλήψεις και τις επακόλουθες συναισθηματικές αντιδράσεις που θέλουν να φοβόμαστε ένα άτομο με ψυχική νόσο, πράττοντας ένα βήμα ενάντια στο στίγμα της ψυχικής ασθένειας. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Α' Αθήνας που μας βοήθησε στην υλοποίηση του συγκεκριμένου προγράμματος από την πρώτη στιγμή μέχρι την ολοκλήρωση του, ευελπιστώντας σε συνέχεια της συνεργασίας μας.


Επιστημονικά Υπεύθυνος Εξειδικευμένου Κέντρου Ημέρας «Κέντρο Κοινωνικού Διαλόγου», Κορφιάτης Αντώνης


Επιστημονικά Υπεύθυνη Εξειδικευμένου Κέντρου Ημέρας «Στο Κέντρο της Πόλης», Ντεβέ Μαρία


Πηγή: http://psi-action.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα

Η κάνναβη αυξάνει τον κίνδυνο ψύχωσης



Σύμφωνα με μια νέα μεγάλη ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα, όσοι κάνουν χρήση κάνναβης αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο ψύχωσης με το πέρασμα του χρόνου.

Ερευνητές από τη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ελβετία και την Ολλανδία, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζιμ βαν Ος του Τμήματος Ψυχιατρικής και Νευροψυχολογίας του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, μελέτησαν επί δέκα χρόνια περίπου 1.900 άτομα ηλικίας 14 έως 24 ετών και διαπίστωσαν ότι οι χρήστες κάνναβης έχουν κατά πολύ υψηλότερο (σχεδόν διπλάσιο) κίνδυνο για ψύχωση, σε σχέση με όσους δεν έκαναν ποτέ χρήση της ναρκωτικής ουσίας.

«Η χρήση κάνναβης είναι ένας παράγων κινδύνου για την εμφάνιση συνακόλουθων ψυχωτικών συμπτωμάτων. Η συνεχιζόμενη χρήση κάνναβης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ψυχωτικής διαταραχής, προκαλώντας την επιμονή των συμπτωμάτων» αναφέρεται στη σχετική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal».

Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχιατρικής έρευνας Ρόμπιν Μάρεϊ του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του King's College του Λονδίνου, ενισχύει προηγούμενα συμπεράσματα ερευνών, ότι η συγκεκριμένη ουσία μπορεί να προκαλέσει μακροπρόθεσμα ψυχικά προβλήματα. «Η μελέτη προσθέτει ακόμη ένα λιθαράκι στον όγκο των στοιχείων που δείχνουν ότι η χρήση της παραδοσιακής κάνναβης συμβάλλει στην πρόκληση ψυχώσεων, όπως η σχιζοφρένεια» δήλωσε ο Βρετανός ψυχίατρος.

Η νέα έρευνα ξεκαθαρίζει πλέον πως η κάνναβη προκαλεί την ψύχωση όχι μόνο όταν την παίρνουν άνθρωποι στους οποίους προϋπήρχαν ψυχωτικά συμπτώματα, αλλά ότι είναι η ίδια η ναρκωτική ουσία που αυξάνει «σημαντικά» τον κίνδυνο για την εκδήλωση τέτοιων συμπτωμάτων.

Πηγή: http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=267712&cid=15
Διαβάστε περισσότερα

Παρενέργειες Ψυχοφαρμάκων (Ντοκιμαντέρ)

Διαβάστε περισσότερα

Στο ψυχιατρείο για τροφή και στέγη



Της ΝΤΑΝΙ ΒΕΡΓΟΥ

«Με την απελπισία τους, το αδιέξοδό τους, την αγωνία τους για το τι μέλλει γενέσθαι καταφεύγουν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής στο Δαφνί κάθε μέρα συνάνθρωποί μας. Επικαλούνται όλα αυτά που νιώθουν, αφού δεν μπορούν απλά να ζητήσουν τροφή και στέγη. «Πού να βρώ τώρα δουλειά; Μου έκαναν έξωση. Δεν ξέρω τι να κάνω», λένε».
«Ανθρωποι καταβεβλημένοι, καταπονημένοι και οργανικά διαλυμένοι που δεν έχουν φάει μέρες, ταλαιπωρούνται στα παγκάκια, περιμένουν στην εφημερία του νοσοκομείου. Δεν είναι ψυχασθενείς. Είναι "παράπλευρη απώλεια" της οικονομικής κρίσης». Η αποκάλυψη της Ε. Σιούτη, ψυχιάτρου στο ΨΝΑ στο Δαφνί, σκληρή για μια πολιτεία που αυτοδιαφημίζεται για την κοινωνική πολιτική της!

«Ο πολλαπλασιασμός των ανθρώπων, οι οποίοι παρουσιάζονται στα εξωτερικά ιατρεία των μεγάλων ψυχιατρικών κλινικών, είναι μια διάσταση της οικονομικής κρίσης που πρέπει να μας αφυπνίσει. Ανθρωποι που δεν είναι ψυχασθενείς, αλλά πάσχουν εξαιτίας της φοβερής υλικής ανέχειας, θέλουν να εισαχθούν αν είναι δυνατόν σε μια ψυχιατρική κλινική για να έχουν στέγη και τροφή. Παρατηρούμε μια συμφόρηση στα εξωτερικά ιατρεία των ψυχιατρικών νοσοκομείων» λέει στην «Ε» ο Νίκος Τζαβάρας, ψυχαναλυτής, καθηγητής Ψυχιατρικής, πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας.

Είναι άτομα 40, 45, 50 - 65 ετών, Ελληνες. Οχι μετανάστες. «Οι μετανάστες μπαίνουν στα ψυχιατρικά ιδρύματα πάντα λόγω σοβαρής ψυχοπαθολογίας. Δεν θα έρθουν με αίτημα στέγη και τροφή, διότι λειτουργούν μεταξύ τους σαν νομάδες -μπορεί να έχει ο ένας σπίτι και να μένουν 20 μαζί του» σημειώνει η Ε. Σιούτη.

Ρυπαροί, αφυδατωμένοι, εξαντλημένοι, περιμένουν κάποιος να τους τραβήξει από το αδιέξοδο. «Δεν αντέχεις να το ζεις αυτό, να το διαχειριστείς ο ίδιος. Λειτουργείς με απόλυτα ανθρώπινα κριτήρια, γιατί με αμιγώς επιστημονικά δεν θα έπρεπε να μπεις στη διαδικασία να κάνεις εισαγωγή.

»Τους εξασφαλίζω περίθαλψη, μα δεν μπορώ νοσηλεία. Τη στιγμή που έχω αναπτυγμένα 10-15 ράντσα δεν μπορώ παρά να τους κρατήσω για δύο, τρεις, πέντε μέρες. Δεν είναι δυνατόν να μείνουν σ' ένα νοσοκομείο φτιαγμένο για να υποδέχεται ψυχωτικούς ασθενείς, που δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα, βαριά καταθλιπτικούς με αυτοκτονικές τάσεις, άτομα με θορυβώδεις ψυχοπαθολογίες. Δεν μπορώ όμως και να τους διώξω.

»Τους κάνουμε γενικές εξετάσεις και από εκεί και πέρα παλεύουμε με την κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου να τους εξασφαλίσουμε ένα κρεβάτι. Κάνουμε έναν αγώνα για να μπορεί να αποκατασταθεί ο άνθρωπος βγαίνοντας από το "Δαφνί". Αναζητούμε συγγενείς, καλούμε στους ξενώνες αστέγων. Πολλές φορές το πετυχαίνουμε. Ομως χωλαίνουμε ως κράτος στη διασύνδεση των υπηρεσιών κι έτσι μπαίνουμε στη διαδικασία να χρησιμοποιούμε προσωπικές διασυνδέσεις και επαφές για να λύσουμε το πρόβλημα. Δεν υπάρχει επικοινωνία, συνεννόηση, ένας κεντρικός φορέας που να ρυθμίζει τα θέματα. Μπαίνουμε λοιπόν εμείς σε μια διαδικασία που δεν άπτεται της ιατρικής».

«Η οικονομική κρίση μάς πλήττει όλους επιβαρύνοντας σχεδόν όλες τις πτυχές της ζωής μας, υλικές, ψυχικές, ακόμη και οικογενειακές. Σε τέτοιες περιόδους κρίσης μπορεί κανείς να διαπιστώσει και φαινόμενα γενικότερης αποξένωσης ανεξαρτήτως οποιασδήποτε ψυχοπαθολογίας» επισημαίνει ο καθηγητής Νίκος Τζαβάρας.

Τι άλλο διαπιστώνει; «Βλέπουμε να πολλαπλασιάζονται οι καταθλίψεις. Πολλές από αυτές είναι αντιδραστικής φύσης και αφορούν πρόσωπα που έχουν μια χαρακτηρολογική ευπάθεια και κάτω από τέτοιες συνθήκες αντιδρούν ευκολότερα με καταθλιπτικές συνδρομές. Κατάθλιψη σημαίνει ότι αποσύρομαι από τον κόσμο γιατί ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται στις δικές μου ανάγκες και επιθυμίες, σημαίνει ότι θλίβομαι από το γεγονός ότι δεν μπορώ να βοηθήσω μέλη της οικογένειάς μου ή τον ίδιο τον εαυτό μου.

»Αυτές φαίνεται από τους πρώτους δείκτες που έχουμε ότι πολλαπλασιάζονται όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά γενικότερα. Κλινικά πιο ήπιας μορφής είναι οι αντιδραστικές νευρωτικές καταθλίψεις, ωστόσο μπορεί να οδηγήσουν κι αυτές σε αυτοκτονίες, αν και δεν έχω αυτή τη στιγμή στατιστικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, όπου έτσι κι αλλιώς οι επιτυχείς απόπειρες αυτοκτονίας είναι πολύ μικρές».

Από τις δυσκολότερες κλινικώς χαρακτηρίζει ο καθηγητής Ψυχιατρικής τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στους ψυχικά νοσούντες από ψύχωση, σχιζοφρένεια ή βαριά καταθλίψη: «Η σύγχρονη ψυχιατρική απαιτεί τη μεταρρύθμιση των παλαιών ασύλων και τη δημιουργία νέων μονάδων γι' αυτούς τους ασθενείς. Οπως αντιλαμβάνεστε, η ψυχιατρική μεταρρύθμιση κινδυνεύει λόγω της οικονομικής κρίσης και αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο μπορεί να μας απασχολήσει σοβαρά μελλοντικώς».

Αυτό δεν σημαίνει ότι πολλαπλασιάζονται και τα βαριά νοσήματα (σχιζοφρένειες, ψυχωτικές καταθλίψεις κ.ο.κ.): «Αυτές» -εξηγεί- «δεν επηρεάζονται τόσο πολύ από τις μεταβολές που σημειώνονται στο κοινωνικό και ιστορικό γίγνεσθαι γενικότερα. Διότι εμφανίζονται με μια σταθερά στη στατιστική. Αντιθέτως, έχει παρατηρηθεί ότι σε περιόδους μεγάλων κρίσεων, πολέμων κ.λπ. ορισμένοι δείκτες γίνονται θετικότεροι για τα βαριά νοσήματα, αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη προβληματική...» *

ΠΗΓΗ: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=222550
Διαβάστε περισσότερα

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, 10 Οκτωβρίου



Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα ψυχικά νοσήματα. Την πρωτοβουλία πήραν από κοινού το 1994 η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για μία παγκόσμια "επιδημία" ψυχικών διαταραχών, επικαλούμενοι τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο αριθμός των πασχόντων από κατάθλιψη, ξεπερνά παγκοσμίως τα 154 εκατομμύρια, ενώ ως το 2020 θα είναι η δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Οι πάσχοντες από σχιζοφρένεια είναι 25 εκατομμύρια, ενώ 95 εκατομμύρια υποφέρουν από διαταραχές σχετιζόμενες με κατάχρηση αλκοόλ. Όσον αφορά την χώρα μας και σύμφωνα με πανεπιστημιακές έρευνες, μόλις το 80% όσων πάσχουν από κατάθλιψη αναζητούν βοήθεια και λιγότερο από το 50% προσφεύγει στη στήριξη του γιατρού. Ένα 10 με 12% του συνόλου του πληθυσμού όλων των ηλικιών πάσχει από ψυχικές ασθένειες. Οι πιο συνηθισμένες ψυχικές διαταραχές στην ΕΕ είναι οι φοβίες και η κατάθλιψη, η αντιμετώπιση των οποίων παρουσιάζει σημαντικές διαφορές τόσο μεταξύ των κρατών μελών, όσο και στο εσωτερικό της κάθε χώρας, ενώ οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται είναι συχνά μεμονωμένες. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας (World Federation for Mental Health) ήδη από το 1992 έχει καθιερώσει την 10η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας. Από τότε μέχρι σήμερα εορτάζεται σε όλο τον κόσμο, με διαφορετικό κάθε φορά θέμα που καθορίζεται με κριτήριο τη σημασία και την επικαιρότητά του. Για το τρέχον έτος το θέμα είναι "Ψυχική Υγεία και Χρόνια Σωματικά Νοσήματα". Η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία και ο Τομέας Ευρώπης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ψυχικής Υγείας συνεργάστηκαν για τη διοργάνωση του φετινού εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας με τη χορηγία του Κοινωφελούς Ιδρύματος "Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης". Όλες οι κλινικές παρατηρήσεις και τα ερευνητικά δεδομένα συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η ψυχική υγεία και η σωματική υγεία "πάνε χέρι-χέρι". Αυτό άλλωστε ήταν γνωστό από την Αρχαία Ελλάδα. Οι χρόνιες σωματικές παθήσεις αποτελούν σήμερα τις συχνότερες αιτίες θανάτου και υπολογίζονται ότι τέσσερις από αυτές (καρδιο-αγγειακά νοσήματα, διαβήτης, καρκίνος και αναπνευστικά νοσήματα) ευθύνονται για το 60% των θανάτων παγκοσμίως. Η ψυχική διαταραχή συνδέεται στενά με τα παραπάνω νοσήματα με δύο τρόπους. Πρώτον συμβάλλει στην αιτιολογία τους και δεύτερον προκαλείται από την ύπαρξή τους. Πραγματικά, υπάρχουν πολλά ερευνητικά δεδομένα που έχουν δείξει συν-νοσηρότητα (συνύπαρξη) σωματικών και ψυχικών νοσημάτων σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από το αναμενόμενο καθώς και άλλα δεδομένα που έχουν δείξει σοβαρές ψυχολογικές επιπτώσεις που προκύπτουν από τα χρόνια σωματικά νοσήματα (χρόνιο άγχος, κατάθλιψη, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, παραμέληση εαυτού κλπ). Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην κατάθλιψη και υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα που δείχνουν ότι τα άτομα με σοβαρές χρόνιες σωματικές νόσους έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κατάθλιψης, ενώ αυτοί που ήδη έχουν κατάθλιψη έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο νόσησης από καρδιο-αγγειακά νοσήματα, διαβήτη, καρκίνο και αναπνευστικές παθήσεις (δηλ. από τα τέσσερα νοσήματα που όπως προαναφέρθηκε ευθύνονται για το 60% των θανάτων παγκοσμίως). Σύμφωνα με τον Καθηγητή Ψυχιατρικής κ. Γιώργο Χριστοδούλου, η αποκατάσταση των ασθενών με χρόνια σωματικά νοσήματα παραβλάπτεται ουσιαστικά όταν συνυπάρχει κατάθλιψη που δεν έχει διαγνωσθεί. Γι' αυτό, το ενδεχόμενο αυτό πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ιδιαιτέρως φροντίδας. Η πιθανότητα να υπάρχει κατάθλιψη σε έναν ασθενή με χρόνιο σωματικό νόσημα αυξάνεται από 10-25% στις γυναίκες και 5-12% στους άνδρες (ποσοστά που ισχύουν για τον γενικό πληθυσμό), σε 25-33% όταν πάσχει κανείς από ένα χρόνιο σωματικό νόσημα. Ότι ισχύει για την κατάθλιψη, ισχύει σε ορισμένο βαθμό και για το χρόνιο άγχος που συνοδεύει συχνά τα χρόνια σωματικά νοσήματα. Το άγχος αυτό μπορεί να εκφράζεται με επίμονα ψυχολογικά συμπτώματα (αγωνία για το πώς θα εξελιχθεί η νόσος, ποιο βαθμό αναπηρίας θα προκαλέσει, πώς θα ανταπεξέλθει ο ασθενής στις οικονομικές απαιτήσεις που συνεπάγεται η πάθησή του, τι επιπτώσεις θα έχει στα συγγενικά του πρόσωπα κλπ) μπορεί όμως να εκφράζεται και με σωματικά συμπτώματα (δύσπνοια, ζάλη, κεφαλαλγία κλπ). Παρά την εμφανή συσχέτιση σωματικών και ψυχικών νοσημάτων (που τα νοσήματα αυτά δεν είναι παρά οι διαφορετικές απόψεις του ίδιου νομίσματος) εν τούτοις σε διεθνές επίπεδο η αντιμετώπιση εξακολουθεί να είναι κατακερματισμένη και να μην υπάρχει απαρτιωμένη συνολική ("ολιστική") αντιμετώπιση, σύμφωνα με την ψυχοσωματική βιο-ψυχο-κοινωνική αντίληψη. Προϋπόθεση για να γίνει κάτι τέτοιο είναι η κατάλληλη εκπαίδευση των γιατρών, και ιδίως των γενικών γιατρών, καθώς και η προαγωγή της ψυχικής υγείας στο ευρύτερο κοινό. Σύμφωνα με την πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία, παιδίατρο Αλεξάνδρα Στρούμπου, αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι πανελλαδικώς υπάρχουν 3.000 ψυχικά ασθενείς σε ξενώνες και οικοτροφεία, ενώ περίπου 6.000 παραμένουν σε ιδρύματα. "Δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν δομές που να μπορούν να απορροφήσουν τους ανθρώπους αυτούς και να τους βοηθήσουν να ενταχθούν στην κοινωνία. Σίγουρα έχουν γίνει βήματα προς την κατεύθυνση αυτή, αλλά δεν επαρκούν. Σε κάποια νοσοκομεία έχουν δημιουργηθεί τμήματα Ψυχιατρικής, αλλά υπολειτουργούν", εξηγεί η κ. Στρούμπου. Παράλληλα επισημαίνει ότι ουσιαστικά τα περίφημα κέντρα ψυχικής υγείας, τα οποία θα έπρεπε να βρίσκονται σε διάφορες γειτονιές και να βοηθούν τους ψυχικά ασθενείς στο σπίτι τους, δεν επαρκούν. Ακόμη κι αυτά που λειτουργούν κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς γιατρούς, καθώς οι μισθοί είναι μικροί, με αποτέλεσμα οι γιατροί να προτιμούν την ελεύθερη αγορά. "Η πλειονότητα του προσωπικού στα οικοτροφεία δεν είναι εκπαιδευμένη, ώστε να μπορεί να χειριστεί τις ανάγκες των ψυχικά ασθενών. Επιπλέον οι άνθρωποι που μένουν σε εξωνοσοκομειακές δομές παίρνουν από την πολιτεία ένα πολύ μικρό επίδομα, περίπου 240 ευρώ το μήνα, για τις ανάγκες τους" τονίζει η κ. Στρούμπου. "Η ουσία είναι να βοηθήσουμε τον άνθρωπο στην πόλη όπου ζει, στην κοινότητα όπου ζει, στο σπίτι του" επισημαίνει η κ. Στρούμπου. Σύμφωνα με την ίδια είναι αναγκαία η χάραξη ενός νέου εθνικού σχεδίου για την ψυχική υγεία με επίκεντρο τους ίδιους τους ασθενείς.

ΠΗΓΗ: © 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Διαβάστε περισσότερα

Η κρίση στέλνει τους Έλληνες σε μονάδες ψυχικής υγείας


Της Πεννυς Mπουλουτζα

Στο κόκκινο οδηγείται η λειτουργία των δημόσιων μονάδων ψυχικής υγείας λόγω της αυξημένης ζήτησης για παροχή φροντίδας ως απόρροια της κοινωνικοοικονομικής κρίσης. Ηδη σε πολλά Κέντρα Ψυχικής Υγείας έχει αυξηθεί η αναμονή για ραντεβού, η πλειονότητα των οποίων αφορά περιστατικά κατάθλιψης, κρίσεις πανικού, άγχος. Σύμφωνα με τους ειδικούς δεν πρόκειται για «βαριά» περιστατικά, εφόσον όμως δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως μπορεί και να μεταπέσουν σε βαρύτερες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Βύρωνα - Καισαριανής, όπου η αναμονή για ραντεβού ανέρχεται πλέον στον ενάμιση μήνα έναντι μιας εβδομάδας που ήταν τον Σεπτέμβριο. Αντίστοιχη εμπειρία αναφέρεται και από άλλα Κέντρα Ψυχικής Υγείας (π.χ. Κορυδαλλός, Βόλος κ.α.).

Από την άλλη, επιβαρύνεται διαρκώς η λειτουργία των ψυχιατρικών νοσοκομείων με περιστατικά που προς το παρόν σχετίζονται περισσότερο με τις κοινωνικές συνέπειες της κρίσης. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε χθες, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, η ψυχίατρος κ. Ειρήνη Σιούτη, οι εφημερίες του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής έχουν δυσκολέψει ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, καθώς άστεγοι ζητούν περίθαλψη με το επιχείρημα ότι έχουν κατάθλιψη. Σε πολλές περιπτώσεις απειλούν ακόμα και με αυτοκτονία εάν δεν τους δεχθούν για νοσηλεία. Η κ. Σιούτη ανέφερε και την περίπτωση ψυχιατρικής κλινικής του ΨΝΑ δυναμικότητας 24 κλινών στην οποία τους τελευταίους μήνες με τη βοήθεια «ράντζων» νοσηλεύονται 40-41 ασθενείς. Από αυτούς σχεδόν οι μισοί νοσηλεύονται για «κοινωνικούς» λόγους (άστεγοι, χρήστες, ανοιακοί ασθενείς) και όχι για αποκλειστικά ιατρικούς.

Την ίδια στιγμή, κινδυνεύει η λειτουργία των ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών λόγω της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Στην Αθήνα λειτουργούν 13 ιδιωτικές κλινικές (έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια 5 κλινικές) με ετήσια κίνηση 5.000 νοσηλευόμενους. Η πλειονότητα των νοσηλευόμενων είναι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ για τους οποίους το Ιδρυμα καταβάλλει 50 ευρώ κλειστό νοσήλιο.

Παράδοξο

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου τα μέλη της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας κ. Ν. Τζαβάρας, Γ. Χριστοδούλου, Δ. Αναγνωστόπουλος, Δ. Πλουμπίδης, Β. Κονταξάκης και Β. Τσίπας εστίασαν στο εξής παράδοξο: Τη στιγμή που αυξάνει η ζήτηση, το ίδιο το δημόσιο σύστημα υγείας οδηγείται σε συρρίκνωση. Οπως επεσήμανε ο κ. Χριστοδούλου, σε περιόδους οικονομικής κρίσης, η τάση είναι να υποχωρούν οι πολιτικές για την Ψυχική Υγεία, ενώ τα πρώτα κονδύλια που «κόβονται» είναι αυτά που αφορούν αυτόν τον τομέα. Και αυτό παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς με ψυχικές παθήσεις είναι αυτοί που πλήττονται περισσότερο από μία κρίση. Οι ειδικοί συμφώνησαν ότι προς το παρόν βιώνουμε τις επιπτώσεις της πρώτης περιόδου της οικονομικής κρίσης και κυρίως τις συνέπειες της αποδιάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας που συντελέστηκε τα προηγούμενα έτη. «Τις επιπτώσεις της “τρόικας”-εποχής θα τις δούμε αργότερα», τόνισαν.

ΠΗΓΗ:http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_16/07/2010_408172
Διαβάστε περισσότερα